Szanowny Panie!

Według potwierdzonych informacji medialnych, pod koniec roku 2024, w Powiatowym Zespole Szpitali w Oleśnicy, zastępczyni dyrektora tego szpitala, Gizela Jagielska, zabiła zastrzykiem z chlorku potasu chłopca w 37. tygodniu ciąży. Dziecko było podejrzane o łamliwość kości.

Prof. Piotr Sieroszewski, kierownik I Katedry Ginekologii i Położnictwa oraz Kliniki Medycyny Płodu i Ginekologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, gdzie kobieta była hospitalizowana wcześniej, zaproponował zakończenie ciąży przez cesarskie cięcie, co było najbezpieczniejszym rozwiązaniem dla matki i dziecka. Pod wpływem środowisk aborcyjnych matka domagała się uśmiercenia dziecka. Profesor Sieroszewski odmówił, a śmiertelny zastrzyk podała Gizela Jagielska.

Art. 2. 1. Kodeksu Etyki Lekarskiej stwierdza: Powołaniem lekarza jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego, zapobieganie chorobom, leczenie chorych oraz niesienie ulgi w cierpieniu; lekarz nie może posługiwać się wiedzą i umiejętnością lekarską w działaniach sprzecznych z tym powołaniem.

Z kolei Art. 39. 1. Stwierdza: …. . Podejmując działania lekarskie u kobiety w ciąży lekarz równocześnie odpowiada za zdrowie i życie nienarodzonego dziecka.

Gizela Jagielska zamiast chronić życie i zdrowie nienarodzonego dziecka, uśmierciła je. Oprócz naruszenia zasad moralnych i prawa polskiego, co jest przedmiotem śledztwa prokuratury, Gizela Jagielska naruszyła co najmniej dwa artykuły kodeksu etyki lekarskiej.

W obliczu tej szokującej dla opinii publicznej sytuacji powinien Pan zająć zdecydowane stanowisko i skierować sprawę do sądu lekarskiego. Lekarz, który zabija pacjentów powinien być wykluczony z zawodu.

Bierność w tej oczywistej sytuacji będzie odebrana przez wiele środowisk jako wsparcie dla lekarzy, którym wydaje się, że są panami życia i śmierci pacjentów. Dlatego oczekujemy szybkiej reakcji z Pana strony i poinformowania opinii publicznej o podjętych działaniach.

Obojętność NIL wobec zabójstwa w Oleśnicy będzie uznana za przyzwolenie tej instytucji dla zabijania pacjentów.

Z poważaniem

Mariusz Dzierżawski