Można by rzecz kolejny konkurs, plebiscyt jakich wiele. Różne środowiska organizują tego typu wydarzenia i są one w kręgu mniejszego lub większego zainteresowania. Pozornie nie ma w tym nic dziwnego. A tymczasem pozory potrafią bardzo mylić…
Wśród kandydatek do nagrody Superbohaterka roku 2025 jest pewna lekarka. Ktoś mógłby pomyśleć, że może jest to osoba, która z odwagą, determinacją ratuje życie i zdrowie ludzkie, zapomina o sobie (a nawet naraża się na niebezpieczeństwo) i z wielkim poświęceniem robi co może, aby wyrywać wszystkich swoich pacjentów ze szponów choroby, śmierci oraz towarzyszy im do samego końca. Tak można sobie wyobrazić Superbohaterkę w kitlu.
A tymczasem owa pani doktor robi coś odwrotnego – posyła w szpony śmierci tych, których nie uznaje za pacjentów, a nawet za istoty ludzkie, tylko dlatego, że jeszcze się nie narodzili i z różnych powodów nie zostali zaakceptowani przez własnych rodziców. Mowa oczywiście o Gizeli Jagielskiej, która przez redakcję Wysokich Obcasów została uznana za godną kandydatkę do tytułu Superbohaterki Roku.
Z końcem roku 2025 Jagielska została uznana za jedną z 50 Bohaterek Codzienności w ramach plebiscytu „Śmiałe 2025”, wyróżnionych przez Redakcję WO. Co w swej codzienności robi ta bohaterka? Podaje kobietom środki poronne, rozrywa dzieci poczęte na kawałki (np. metodą próżniową), większym dzieciom wstrzykuje chlorek potasu prosto w serce, aby urodziły się martwe, a gdy dziecko jednak urodzi się żywe, każe go zostawić bez pomocy, by szybciej umarło.
Czym jest prawdziwe bohaterstwo?
Słynna aborterka do niedawna działająca w oleśnickim szpitalu to niejedyna zabójczyni dzieci poczętych zaliczona przez WO do grona Bohaterek Codzienności 2025 – wśród nich znalazły się np. aktywistki z Aborcyjnego Dream Teamu, czy prawniczka z FEDERY, która dosłownie jest adwokatem diabła (być może nieświadomie) i pomaga nękać szpitale, które ośmielą się odmówić zabicia dziecka.
Jaka gazeta taki jej bohater… No i jaki bohater, taka gazeta, która go otacza estymą. Tylko tyle i aż tyle.
Tymczasem prawdziwe bohaterstwo w codzienności to niesienie pomocy wbrew wszystkim i wszystkiemu, walka o życie i zdrowie wbrew złym rokowaniom. Maleńki Mikołaj i jego mama byli w stanie zagrożenia życia, nim jeszcze się on urodził. Lekarze zawalczyli o życie obojga pacjentów. Mikołaj i jego mama potrzebowali pomocy nie tylko do chwili jego narodzin, ale również po i potrzebują tej pomocy nadal.
Rola aborcyjnych antybohaterów kończy się z chwilą śmierci dziecka, rola prawdziwych bohaterów kończy się dopiero wówczas, gdy wsparcie przestaje być potrzebne, niekiedy trwa to długo. Wsparcie Darczyńców umożliwia niesienie realnej pomocy, do czego gorąco zachęcamy, zwłaszcza teraz w okresie Wielkiego Postu. Można podarować wielkopostną jałmużnę dla tych najbardziej zagrożonych braci najmniejszych i ich rodzin.
Źródła:
https://www.wysokieobcasy.pl/…
https://www.wysokieobcasy.pl/…
